Van LEGO tot groenten: Leander bouwt al zijn hele leven

Tussen tientallen LEGO-auto's, vrachtwagens en technische bouwwerken vertelt Leander (56) enthousiast over een hobby die al meer dan vijftig jaar met hem meereist. "De vraag die ik thuis het vaakst krijg is: wat ga je ermee doen als je het af hebt? Dan zeg ik: niks. Het bouwen is immers juist het leukste!"

De liefde voor LEGO begon al op jonge leeftijd. Niet in een speelgoedwinkel, maar in het ziekenhuis. "Ik had vroeger veel oorproblemen en moest daar regelmatig voor naar het ziekenhuis", vertelt Leander. "Mijn moeder kwam dan na zo'n bezoek met een doos LEGO aanzetten. Dat was haar manier om me na zo’n afspraak weer op te vrolijken." 

Zelf had hij destijds eigenlijk liever Playmobil gewild. "Net als de buurjongen", lacht hij. "Maar mijn ouders vonden LEGO beter. Met LEGO kun je van een auto ook een boot maken. Zij vonden dat belangrijk, dat speelgoed een open einde had." Achteraf begrijpt hij precies wat ze bedoelden. "Je leert van LEGO problemen oplossen. Als iets niet lukt, moet je goed nadenken. Ik weet nog dat ik vroeger met LEGO Technic zelf aan het bouwen was en als ik dan iets niet voor elkaar kreeg, zei mijn vader altijd: 'Zelf oplossen.' Dan ga je zoeken naar hoe je een bepaalde constructie voor elkaar kon krijgen. Dat creatieve en oplossingsgerichte zit er nog steeds in bij mij."

Zoals bij zoveel hobby's verdween LEGO tijdens zijn studententijd en eerste werkjaren wat naar de achtergrond. Totdat zijn eigen kinderen werden geboren. "Dan begint die hele cyclus opnieuw. Je koopt het eerste doosje samen met je zoons en voor je het weet ben je weer uren samen aan het bouwen, heerlijk!"

Inmiddels is de verzameling van Leander uitgegroeid tot honderden kilo's LEGO. "Veel mensen weten tegenwoordig dat ik LEGO verzamel. Ik krijg dus regelmatig appjes: wil je dit overnemen? Prima, zeg ik dan. Zet maar op de weegschaal." Zo kocht hij jarenlang partijen op per kilo. Oude verzamelingen van kinderen die inmiddels volwassen waren geworden. Bakken vol steentjes, soms compleet gesorteerd, soms juist een grote bonte verzameling.

"Ik heb ooit geprobeerd alles wat ik had op kleur te sorteren, omdat ik toen nog dacht ooit vrij te gaan bouwen met LEGO, maar dat was niet te doen, dus daar ben ik snel mee gestopt. Tegenwoordig gaat ieder bouwproject in een aparte doos, die ik allemaal op zolder bewaar. Dan kan ik later alles weer terugvinden." Zo worden veel modellen na het bouwen weer zorgvuldig uit elkaar gehaald en opgeborgen. Zijn verzameling bestaat dus uit veel meer dan alleen de sets die zichtbaar staan opgesteld. Hij heeft bovendien digitaal toegang tot alle LEGO-bouwinstructies die ooit zijn uitgegeven.

"Dat ik alles weer afbreek en in dozen bewaar, vinden mensen vaak vreemd. Dan heb je weken gebouwd en breek je het weer af. Maar voor mij zit de lol in het bouwen. Niet in het bewaren." Hij grinnikt. “Toch bewaar ik alles wel, want wegdoen is ook zonde en het behoudt sowieso zijn waarde.”

Wie Leander hoort vertellen over zijn hobby, merkt al snel dat dezelfde eigenschappen ook terugkomen in zijn werk. Al vijftien jaar werkt hij namelijk bij ZON en daar is geen dag, zelfs geen uur voor hem hetzelfde. Zijn werkdagen bestaan uit schakelen tussen telers, afnemers, retailers en collega's. Daarbij draait het vaak om hetzelfde als bij LEGO: puzzelen, verbinden en oplossingen bedenken.

"Ik doe mijn werk nog altijd met veel plezier. Als ik echter niet meer creatief bezig kan zijn in mijn werk, stop ik morgen nog." Die creativiteit komt op allerlei manieren terug. Zo hielp hij mee aan het ontwikkelen van verpakkingsconcepten en ook de maandelijkse geZONde BOX voor medewerkers van ZON komt uit zijn koker. "Dat vind ik prachtig om te doen. Er moet altijd iets vertrouwds in zitten, maar ook iets verrassends. Een rammenas bijvoorbeeld, met een recept van collega Annelie erbij. Dan ontstaat er meteen reuring op de werkvloer. De één vindt het geweldig, de ander vraagt zich af wat hij ermee moet. Dat vind ik juist leuk."

Volgens Leander liggen er nog volop kansen voor groenten en fruit. "De overheid stuurt aan op de eiwittransitie en consumenten worden steeds bewuster. Ik geloof echt dat groenten een mooie toekomst hebben. Dan moeten we als coöperatie echter wel blijven vernieuwen."

Waar LEGO vroeger vooral kinderspeelgoed was, richt het merk zich tegenwoordig steeds nadrukkelijker op volwassenen. En dat merkt Leander ook. "De reden dat ik nog steeds (of weer) met LEGO bouw, ligt eigenlijk bij LEGO zelf. LEGO heeft namelijk echt een goede lijn ontwikkeld voor volwassenen. Grote auto's, gebouwen, bloemen, mozaïekportretten, kunstwerken. Ze spelen slim in op mensen die vroeger met LEGO zijn opgegroeid."

Zijn droom is om ooit nog setnummer 6399 uit 1990 te kunnen bouwen, de legendarische Airport Shuttle van LEGO. “Die zit echt waanzinnig in elkaar, alles werkt heel mechanisch, die is maar heel even op de markt geweest.” Zijn vrouw is iets minder enthousiast over zijn hobby, maar kan er wel mee leven. "Ze zegt altijd: tja, ieder zijn hobby.” Hij grinnikt. “Inmiddels staat er één kast in de woonkamer met nieuwe of bijzondere LEGO creaties.”

Dat LEGO voorlopig niet uit zijn leven verdwijnt, staat vast. Integendeel zelfs. Binnenkort gaat zijn jongste zoon uit huis. Daardoor komt er een slaapkamer vrij.

De bestemming daarvan is volgens Leander al bepaald. "Daar komt geen logeerbed, maar heel veel LEGO." Hij lacht. Leander hoopt er vooral op dat hij en zijn vrouw gezegend zullen worden met kleinkinderen. Dan kan hij immers weer helemaal vooraan beginnen met het bouwen met LEGO, net als met zijn eigen zoons toen die klein waren.

En daarmee lijkt de cirkel weer rond. Want waar sommige mensen na hun jeugd afscheid nemen van hun speelgoed, heeft Leander het bouwen nooit echt losgelaten. Niet thuis, niet op het werk. Of het nu gaat om een LEGO-auto, een nieuw verpakkingsconcept of een verrassende groentebox voor collega's: uiteindelijk draait het telkens om hetzelfde. Iets bedenken wat er eerst nog niet was. "Dat zoeken naar kansen, iets nieuws maken en kijken of het werkt", zegt hij. "Dat blijft gewoon het mooiste wat er is."