Een dagje minder? Deze collega’s doen het!

Peter Rutten werkt al vier decennia als veilmeester bij de klokverkoop van ZON. Na 40 jaar vroeg opstaan, om kwart voor zes beginnen, wekelijks vijf drukke werkdagen en een leven waarin werk altijd een groot stuk van het ritme bepaalde, kwam de seniorenregeling precies op het juiste moment. Sinds september werkt hij één dag minder volgens deze regeling uit de cao: 80% werken, 92,5% loon ontvangen en 100% pensioen opbouwen. “Dat is gewoon een fantastische regeling,” begint hij. “En eerlijk? Na veertig jaar vind ik dat ik ’m wel verdiend heb.”

Waar anderen zich nog eens omdraaien op hun vrije zaterdag, heeft Peter die luxe nu ook op woensdag. “Ik begin normaal om kwart voor zes. Als ik nu tot acht uur slaap op woensdag voelt dat echt als uitslapen,” lacht hij. Zijn vrije dag is absoluut geen dag van stilstaan, het is juist een dag waarop hij flink actief is. “Ik heb altijd al een dag tekort gehad in de week, nu klopt het eindelijk, voor mijn gevoel.” Er is natuurlijk nog zijn grote passie: motorrijden.

“Ik rijd al vanaf mijn zestiende”, glundert hij. “Iedere week probeer ik wel een ritje te maken. Als het mooi weer is, ben ik weg.” Zijn sportmotor is zijn ultieme uitlaatklep. Hij houdt van de vrijheid, snelheid en kracht van het voertuig. “Vaak rijd ik naar de Eiffel, zo’n 160 kilometer hier vandaan. Woensdagen zijn voor solo-ritten, in het weekend ga ik er geregeld met een clubje op uit.” De voordelen van een dagje minder zijn voor Peter glashelder: meer rust, meer tijd, minder gehaast. “De week breekt nu in tweeën: twee dagen werken, dagje vrij, twee dagen werken, weekend. Dat is zó relaxed! Alle dingen die je normaal ná je werk nog moet doen, kun je nu gewoon op die woensdag plannen.” Nadelen? Die zijn er eigenlijk niet. “Nee joh. Twee dagen minder zou nóg beter zijn!”, grapt hij. Zijn directe collega’s reageren positief, velen maken zelf ook gebruik van de regeling.

Waar Peter richting pensioen beweegt, staat Alexander Volleberg juist aan het begin van iets helemaal nieuws: het vaderschap. Zijn dochter Saar werd in oktober geboren en al vanaf het moment dat ze onderweg was wist hij: ik wil er voor haar en mijn vriendin zijn het eerste jaar. ZON faciliteert niet alleen het wettelijke geboorteverlof, maar vult het zelfs aan tot 100% in de eerste 6 weken. Daarna kun je je ouderschapsverlof flexibel inzetten; Alexander koos ervoor om een jaar lang elke maandag thuis te zijn. “Het is fantastisch dat ZON dit mogelijk maakt,” zegt hij. “Want die ene dag maakt een wereld van verschil.” Het fijnst vindt Alexander de extra rust en ruimte die hij ervaart. “Je hebt eigenlijk een driedaags weekend. Dat geeft rust. Als op zaterdag iets niet afkomt, heb je nog zondag én maandag. Daardoor ben ik de rest van de week veel scherper. Ik voel me relaxter en heb meer energie. Door één dag minder te werken, kan ik de andere vier dagen 120% geven.”

Zijn vrije dag is geen ‘luierdag’ (nou ja, soms wel, letterlijk), maar een dag waarop hij voor Saar zorgt, met haar wandelt, kookt en zorgt dat het huis klaar is voor de rest van de week. “Als mijn vriendin straks weer gaat werken, is maandag haar vaste werkdag. Dan ben ik bij Saar. Ik vind het mooi om die verantwoordelijkheid te dragen.” De reacties om hem heen zijn unaniem positief. Jongere collega’s snappen het meteen. Oudere generaties hadden die mogelijkheid destijds niet, maar zeggen nu: “Had ik dat vroeger maar gekund.” Zijn vriendin is vooral blij met de verlichting en hulp op maandag. “En uiteindelijk kost een dag minder werken net zo veel als kinderopvang. Dat beseffen mensen vaak niet.” Voor nu ziet Alexander het als een regeling voor het eerste jaar, maar misschien blijft hij nog langer een dag minder werken. “Als het zo goed werkt voor iedereen, waarom niet? Dit eerste jaar is in ieder geval al heel waardevol.” Zijn advies aan andere jonge ouders? “Als je het kunt doen: doen! Je krijgt maar één keer de kans om erbij te zijn.”